|
Zmarł Jerzy Moniak, reżyser Łódzkiej Sceny Pantomimy
W latach sześćdziesiątych, Jerzy Moniak, studiował na Wydziale Inżynieryjno-Ekonomicznym Politechniki Szczecińskiej. W tym czasie był związany z Studiem Pantomimy Politechniki Szczecińskiej. Miejscem spotkań, prób i występów teatru, była scena Studenckiego Centrum Kultury „Kontrasty”. W 1970 roku ówczesny prezes Oddziału Wojewódzkiego Polskiego Związku Głuchych w Szczecinie, Mieczysław Grajek, wraz z grupą niesłyszących osób, szukających artystycznego wsparcia, nawiązał kontakt ze Studiem Pantomimy PS, który umożliwił niesłyszącym, obserwowanie zajęć, a z czasem czynne uczestnictwo w próbach. Działania te, przyczyniły się do powstania Pantomimy Polskiego Związku Głuchych „Teatr-3” i przez wiele lat, próby odbywały się na scenie SCK „Kontrasty”. W 1971 r. kierownikiem artystycznym i reżyserem Teatru-3 został Zygmunt Zdanowicz, również związany ze Studiem Pantomimy PS. W 1980 roku na podstawie scenariusza wspólnie przygotowanego przez reżyserów, Jerzego Moniaka i Zygmunta Zdanowicza, Teatr-3, wystawił VI premierę pt. „Tratwa Meduzy”. Spektakl ten miał również wznowienie wiele lat później i został pokazany w Paryżu. W połowie lat osiemdziesiątych ŁSP i Teatr-3, realizowały wspólne występy w Łodzi, a w 1988 r. uczestniczyły w warsztatach teatralnych i występach na terenie Szwajcarii. W sierpniu 2005 r. na I Europejskim Festiwalu Sztuki Osób Niesłyszących w Łodzi, oba teatry spotkały się ponownie. Teatr-3 pokazał spektakl pt. „Między życiem a śmiercią”, a Łódzka Scena Pantomimy „Zaczarowaną uliczkę Pana Andersena”. Wówczas było to ostatnie spotkanie Teatru-3 z Jerzym Moniakiem, który wkrótce zakończył współpracę z ŁSP. Jerzy Moniak był absolwentem Studium Organizacji Produkcji Filmowej łódzkiej PWSFviT. Zawodowo pracował przede wszystkim jako II reżyser na planach polskich filmów oraz pojawiał się w drobnych epizodach. Szczecińskie środowisko związane ze sztuką teatralną niesłyszących, wspomina zaangażowanie Jerzego Moniaka i jego poszukiwania form w budowaniu akcji, opartych na elementach czystej pantomimy i komedii del’arte. Już nie otworzą się drzwi i nie wpadnie zadyszany, pełen pomysłów Jurek… Cześć Jego pamięci
|